Γράφει ο Παναγιώτης Κόνσουλας,
Οικονομολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας
Ακούστε αυτό το άρθρο
Σε κάθε εκλογικό κύκλο εμφανίζονται νέα κόμματα, νέοι σωτήρες και νέες υποσχέσεις που υπόσχονται να αλλάξουν τη χώρα μέσα σε λίγους μήνες. Η ελληνική κοινωνία, κουρασμένη από κρίσεις, φόρους, ακρίβεια και πολιτικές απογοητεύσεις, δείχνει συχνά πρόθυμη να ακούσει οποιονδήποτε εμφανίζεται ως διαφορετικός. Όμως η ιστορία των τελευταίων δεκαετιών αποδεικνύει ότι όταν ακούγονται πολλά κόμματα, μεγάλα λόγια και εύκολες λύσεις, οι πολίτες πρέπει να κρατούν μικρό καλάθι.
Η πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερη δημοκρατία ή καλύτερες επιλογές. Πολλές φορές σημαίνει περισσότερο θόρυβο, περισσότερη σύγχυση και λιγότερη ουσία. Κόμματα δημιουργούνται μέσα σε λίγες εβδομάδες, αποκτούν τηλεοπτικό χρόνο, γεμίζουν τα κοινωνικά δίκτυα με συνθήματα και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την οργή της κοινωνίας, άλλο όμως η αγανάκτηση και άλλο η σοβαρή πρόταση διακυβέρνησης.
Η Ελλάδα πλήρωσε ακριβά την εποχή των εύκολων υποσχέσεων. Οι πολίτες άκουσαν ανθρώπους να υπόσχονται κατάργηση μνημονίων με έναν νόμο και ένα άρθρο με μαγικές λύσεις στην οικονομία. Όμως, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο σκληρή από τα προεκλογικά συνθήματα. Η οικονομία χρειάζεται σχέδιο, σταθερότητα και γνώση, όχι θυμό και πολιτικό εντυπωσιασμό.
Σήμερα, το φαινόμενο επανέρχεται με διαφορετικό περιτύλιγμα. Νέοι πολιτικοί σχηματισμοί εμφανίζονται διαρκώς, επενδύοντας κυρίως στην εικόνα και όχι στην ουσία. Ποντάρουν στην απογοήτευση των πολιτών και στην κόπωση από τα παραδοσιακά κόμματα. Όμως η δημοκρατία δεν λειτουργεί με βίντεο λίγων δευτερολέπτων, ούτε με συνθήματα που γίνονται εύκολα viral. Χρειάζονται στελέχη με εμπειρία, κοστολογημένες προτάσεις και καθαρές θέσεις για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας.
Ο πολίτης οφείλει να γίνει πιο απαιτητικός. Να ακούει λιγότερο τα συνθήματα και περισσότερο τις λεπτομέρειες. Να εξετάζει ποιοι άνθρωποι βρίσκονται πίσω από κάθε κόμμα, ποια πορεία έχουν διαγράψει και τι πραγματικά προτείνουν. Η ψήφος δεν είναι διαμαρτυρία στιγμής αλλά απόφαση ευθύνης για το μέλλον της χώρας.
Η Ελλάδα χρειάζεται πολιτική ωριμότητα και όχι έναν ατελείωτο διαγωνισμό εντυπώσεων. Γιατί στο τέλος της ημέρας, όταν ακούγονται πάρα πολλά κόμματα και υπερβολικά πολλές υποσχέσεις, η εμπειρία δείχνει πως ο πολίτης πρέπει πάντα να κρατά μικρό καλάθι.
Η κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα είναι πραγματική και δικαιολογημένη. Οι πολίτες έχουν δει κυβερνήσεις να αλλάζουν και οι μεγάλες εξαγγελίες τους να ξεχνιούνται αμέσως μετά τις εκλογές. Αυτή η απογοήτευση δημιουργεί εύφορο έδαφος για πρόχειρες πολιτικές κινήσεις που βασίζονται περισσότερο στο συναίσθημα παρά στη λογική. Όμως οι κοινωνίες δεν προχωρούν μπροστά με θυμικές αποφάσεις.
Προχωρούν όταν οι πολίτες αξιολογούν με ψυχραιμία, συγκρίνουν προγράμματα και επιλέγουν με κριτήριο τη σταθερότητα και την αξιοπιστία. Η πολιτική δεν είναι τηλεοπτικό σόου ούτε πεδίο εύκολου χειροκροτήματος. Είναι ευθύνη, διαχείριση κρίσεων και καθημερινή μάχη με δύσκολες αποφάσεις. Γι’ αυτό, όσο περισσότερες φωνές υπόσχονται θαύματα χωρίς σχέδιο, τόσο περισσότερο οι πολίτες πρέπει να θυμούνται μια παλιά αλλά διαχρονική συμβουλή ελαφρώς παραφρασμένη: όπου ακούς πολλά κόμματα, κράτα μικρό καλάθι.
Η δημοκρατία χρειάζεται επιλογές, αλλά χρειάζεται και σοβαρότητα. Οι εποχές των εύκολων συνθημάτων έχουν κουράσει μια κοινωνία που ζητά λύσεις για την ακρίβεια, την ασφάλεια, την υγεία και την καθημερινότητα. Οι πολίτες αναζητούν λιγότερα λόγια, περισσότερη αλήθεια και πολιτικούς που να μπορούν πραγματικά να αντέξουν την ευθύνη της διακυβέρνησης.
Πηγή: https://www.political.gr/wp-content/uploads/2026/05/POLITICAL-T-1441.pdf