Τι είναι το «Πηγάδι του Διαβόλου» στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης και γιατί θεωρείται ένα από τα πιο επικίνδυνα σημεία κατάδυσης στην Αττική; Η εξαφάνιση του 34χρονου δύτη φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη «σκοτεινή» ιστορία του.
- 23/03/202609:36
Συνεχίζονται οι προσπάθειες ανεύρεσης του34χρονου δύτη που εγκλωβίστηκε στη θάλασσα από το μεσημέρι της Κυριακής (22/3) στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, όταν εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια κατάδυσης σε ιδιαίτερα δύσκολο σημείο της περιοχής.
Ο άνδρας είχε βουτήξει μαζί με φίλο του, ο οποίος κατάφερε να επιστρέψει στην επιφάνεια και να ειδοποιήσει άμεσα τις Αρχές, αναφέροντας πως ο 34χρονος ενδέχεται να έχει εγκλωβιστεί σε υποθαλάσσιο σχηματισμό. Από την πρώτη στιγμή στήθηκε εκτεταμένη επιχείρηση, με τη συμμετοχή δυνάμεων του Λιμενικού, της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών και εξειδικευμένων δυτών.
Στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκεται ένα σημείο που εδώ και χρόνια προκαλεί δέος αλλά και ανησυχία στους γνώστες της θάλασσας: το λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου».
Το «Πηγάδι του Διαβόλου» στο δεύτερο Λιμανάκι της Βουλιαγμένης
Το Πηγάδι της Βουλιαγμένης – ή Πηγάδι του Διαβόλου όπως το αποκαλούν συχνά οι ντόπιοι και έμπειροι δύτες- είναι μια υποθαλάσσια, σχεδόν κυκλική, τρύπα στον βυθό, που βρίσκεται στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης, σε πολύ μικρή απόσταση από τα βράχια και το σημείο εισόδου των λουόμενων. Όπως εξηγεί στοsiteτου ο έμπειρος δύτης Αντώνης Γράφας, ο οποίος έχει ασχοληθεί εκτενώς με το σημείο και έχει γυρίσει και σχετικό ντοκιμαντέρ για το «Πηγάδι», το άνοιγμα εντοπίζεται περίπου στα 11 μέτρα βάθος και σχηματίζει ένα πεπλατυσμένο κυλινδρικό «πηγάδι», που κατεβαίνει κάθετα έως τα 28,5 μέτρα.
Κατά την κάθοδο, σύμφωνα με τον ίδιο, ο δύτης συναντά έναν στενό παράπλευρο διάδρομο – το λεγόμενο «παραπήγαδο» – πλάτους μόλις 1 έως 1,5 μέτρου, ο οποίος ξεκινά περίπου στα 16 μέτρα και καταλήγει στον πυθμένα, οδηγώντας σε ένα υποθαλάσσιο σπήλαιο.
Η είσοδος του σπηλαίου είναι ιδιαίτερα περιορισμένη, με διαστάσεις περίπου 1 μέτρο ύψος και 1,5 μέτρο πλάτος, ενώ από ένα σημείο και μετά το φυσικό φως εξαφανίζεται πλήρως. Εκεί εντοπίζεται και ένα από τα πιο επικίνδυνα στοιχεία του Πηγαδιού: τα ισχυρά και συνεχόμενα υποθαλάσσια ρεύματα. «Χαρακτηριστικό της έντασης της εισροής του νερού είναι πως ακόμη και οι φυσαλίδες από την εκπνοή των δυτών παρασύρονται στα έγκατα του σπηλαίου αντί να ταξιδεύουν προς την επιφάνεια», σημειώνει ο Αντώνης Γράφας, περιγράφοντας τις ιδιαίτερα απαιτητικές συνθήκες που επικρατούν στο σημείο.
Όπως προσθέτει, σε απόσταση περίπου δύο μέτρων από την είσοδο δημιουργείται μια μεγαλύτερη αίθουσα, όπου η ένταση του ρεύματος μειώνεται σταδιακά, ωστόσο μέχρι εκείνο το σημείο οι δύτες βρίσκονται ουσιαστικά στο έλεος της δύναμης του νερού. Όπως έχει καταγράψει ο ίδιος μέσα από αποστολές εξερεύνησης, το σπήλαιο εκτείνεται πολύ βαθύτερα και πιο μακριά από ό,τι είναι ορατό από την είσοδό του. Η ομάδα του κατάφερε να χαρτογραφήσει διαδρομή περίπου 145 μέτρων.
Το σπήλαιο εκτείνεται προς κατεύθυνση που μέχρι σήμερα παραμένει ανεξερεύνητη. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ενδέχεται να συνδέεται ακόμη και με τη λίμνη Βουλιαγμένης, ενισχύοντας τον μύθο γύρω από το σημείο.
Δεν είναι τυχαίο ότι το «Πηγάδι του Διαβόλου» έχει συνδεθεί με τραγικά περιστατικά. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση του 1978, όταν τρεις Αμερικανοί –δύο στρατιωτικοί και μια νεαρή γυναίκα– επιχείρησαν να εξερευνήσουν το υποθαλάσσιο τούνελ και έχασαν τη ζωή τους. Τα ίχνη τους παρέμειναν άγνωστα για δεκαετίες, μέχρι που το 2007 ταυτοποιήθηκαν οστά που είχαν εντοπιστεί στη σήραγγα.
Μετά από εκείνο το περιστατικό, το Λιμενικό τοποθέτησε, τη δεκαετία του 80, προστατευτικά κάγκελα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις, ενώ υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή που υπενθυμίζει με σαφήνεια τον κίνδυνο: «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή». Η είσοδος στο σπήλαιο είναι ωστόσο δυνατή, όπως αποτυπώνεται από βίντεο δυτών από το σημείο.
Η χαρτογράφηση του Πηγαδιού της Βουλιαγμένης από την ομάδα του Αντώνη Γράφα
To 2018, η καταδυτική ομάδα του Αντώνη Γράφα ξεκίνησε να οργανώνει μια αποστολή στο Πηγάδι της Βουλιαγμένης, με σκοπό την κινηματογράφηση και εξερεύνηση του υποβρύχιου σπηλαίου. Τελικά μετά από διαδοχικές αποστολές, κατάφεραν να απλώσουν σχοινιά σε απόσταση 145 μέτρων από την είσοδό του, συνεχίζοντας πέρα από το χαρτογραφημένο μέχρι πρότινος, από τους δύτες του ΣΠ.ΕΛ.Ε.Ο, σημείο. Ο Αντώνης Γράφας, έμπειρος επαγγελματίας δύτης, εκπαιδευμένος στη σπηλαιοκατάδυση, αναφέρει πως η κατάδυση στο Πηγάδι αποτέλεσε για την ομάδα του μια από τις δυσκολότερες καταδύσεις, σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο, που δοκίμασε τα όρια και τις αντοχές τους. «Προσπαθήσαμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, να κινηματογραφήσουμε με τον καλύτερο τρόπο και να αποδώσουμε τη μορφή, τις συνθήκες και τα χαρακτηριστικά αυτού του επικίνδυνου σπηλαίου. Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο και ο καθένας φέρει την ατομική ευθύνη των καταδυτικών του επιλογών», αναφέρει μεταξύ άλλων στο site του.
Το αποτέλεσμα των αποστολών ήταν αφενός ένας χάρτης που αποτυπώνει το χαρτογραφημένο μέχρι σήμερα κομμάτι του σπηλαίου και αφετέρου ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για το Πηγάδι του Διαβόλου. Όπως σημειώνεται, το Ντοκιμαντέρ είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας έμπειρων σπηλαιοδυτών κινηματογραφιστών και πολυπληθούς ομάδας υποστήριξης. Στο σπήλαιο διείσδυσαν οι δύτες: Λευτέρης Κουταλάς 140μ ( μεγάλη αίθουσα), Αντώνης Γράφας 130μ (ρήγμα) και Ερρίκος Κρανιδιώτης 70μ ( σκαλοπάτια).
Δείτε το ντοκιμαντέρ του Αντώνη Γράφα: