Γράφει ο Παναγιώτης Κόνσουλας,
Οικονομολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας
Ακούστε αυτό το άρθρο
Στην πολιτική, η πραγματική υπεροχή δεν κρίνεται από την ένταση της φωνής, αλλά από την αξιοπιστία της πρότασης. Αυτό ακριβώς ανέδειξε η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Σε μια περίοδο διεθνούς αβεβαιότητας, επίμονης ακρίβειας και εύλογης κοινωνικής κόπωσης, ο Πρωθυπουργός δεν επιχείρησε να κρύψει τις δυσκολίες πίσω από εντυπωσιακές υποσχέσεις. Παρουσίασε ένα συνεκτικό σχέδιο, με συγκεκριμένα μέτρα, χρονοδιάγραμμα και δημοσιονομικά όρια.
Η διαφορά από τους πολιτικούς του αντιπάλους είναι πλέον ευδιάκριτη. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει σχεδόν τα πάντα και υπόσχεται ακόμη περισσότερα, χωρίς να εξηγεί πειστικά πού θα βρεθούν οι αναγκαίοι πόροι. Η ακατάσχετη παροχολογία μπορεί να δημιουργεί πρόσκαιρες εντυπώσεις, δεν αποτελεί όμως υπεύθυνη κυβερνητική πρόταση. Οι πολίτες έχουν πληρώσει ακριβά στο παρελθόν τις εύκολες υποσχέσεις και γνωρίζουν ότι κάθε εξαγγελία χωρίς κοστολόγηση καταλήγει, αργά ή γρήγορα, σε νέους φόρους ή σε δημοσιονομική περιπέτεια.
Απέναντι σε αυτή τη λογική, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε μόνιμες παρεμβάσεις που συνδέουν την κοινωνική στήριξη με την ανάπτυξη. Η αύξηση της ετήσιας ενίσχυσης των συνταξιούχων στα 400 ευρώ, η σταδιακή άνοδος του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η τιμαριθμοποίηση των αναπηρικών επιδομάτων και η φορολογική ελάφρυνση αγροτών και τρίτεκνων, ενισχύουν το διαθέσιμο εισόδημα χωρίς να υπονομεύουν τη σταθερότητα.
Ταυτόχρονα, η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, η μείωση της προκαταβολής φόρου, οι αλλαγές στα τεκμήρια και η κινητοποίηση χρηματοδότησης έως 5 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις δείχνουν ότι η κυβέρνηση δεν μοιράζει απλώς χρήματα. Επενδύει στην παραγωγή, στην επιχειρηματικότητα και στη δημιουργία καλύτερων θέσεων εργασίας. Το «Σπίτι μου 3» και ο επενδυτικός λογαριασμός για τα νεογέννητα προσθέτουν μια μακροπρόθεσμη διάσταση, απαντώντας στη στεγαστική πίεση και στο δημογραφικό.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η προσπάθεια να διορθωθούν στρεβλώσεις που επιβαρύνουν τη μεσαία τάξη. Η αυξημένη φορολόγηση των αγορών κατοικίας από πολίτες τρίτων χωρών στέλνει μήνυμα ότι η στέγη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως επενδυτικό προϊόν. Παράλληλα, οι παρεμβάσεις στο ενεργειακό κόστος υπηρετούν έναν καθαρό στόχο: μικρότερη επιβάρυνση για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με προβλέψιμους κανόνες και χωρίς πρόχειρες επιδοτήσεις της τελευταίας στιγμής.
Βεβαίως, τα μέτρα θα κριθούν στην εφαρμογή τους. Η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει, η καθημερινότητα απαιτεί περισσότερη αποτελεσματικότητα και η κυβέρνηση οφείλει να αποδείξει ότι οι δεσμεύσεις θα φτάσουν έγκαιρα στον πολίτη. Η σοβαρότητα δεν σημαίνει αυτάρκεια ούτε απαλλαγή από την κριτική. Σημαίνει αναγνώριση των προβλημάτων, ιεράρχηση προτεραιοτήτων και λογοδοσία για τα αποτελέσματα.
Εδώ βρίσκεται τελικά το συγκριτικό πλεονέκτημα του Πρωθυπουργού. Δεν υπερτερεί επειδή όλα έχουν λυθεί, αλλά επειδή απέναντί του δεν διακρίνεται ακόμη μια ισότιμη, κοστολογημένη και εφαρμόσιμη εναλλακτική πρόταση. Προβάλλει πολιτική σταθερότητα, ευρωπαϊκή αξιοπιστία και εμπειρία διαχείρισης κρίσεων, ενώ οι αντίπαλοί του συχνά ανταγωνίζονται σε συνθήματα και υποσχέσεις.
Η Ελλάδα, όμως, δεν χρειάζεται έναν ακόμη πλειστηριασμό παροχών. Χρειάζεται σχέδιο που να αντέχει μετά τα χειροκροτήματα, οικονομία που να παράγει πριν μοιράσει και ηγεσία που να γνωρίζει ότι η εμπιστοσύνη κατακτάται με συνέπεια. Στη ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε ότι κατανοεί αυτή την ευθύνη. Και όσο η αντιπολίτευση δεν μετατρέπει την κριτική της σε αξιόπιστο κυβερνητικό σχέδιο, η υπεροχή του θα παραμένει όχι επικοινωνιακή, αλλά ουσιαστικά πολιτική.
Πηγή: political.gr