Η κοινότητα των χειμερινών κολυμβητών που …ενοχλούσε
Η κοινωνία, στο στάδιο που έχει φτάσει σήμερα τείνει να αποκοινωνικοποιηθεί. Κλεισμένοι όλοι μέσα στο σπίτι ή στο γραφείο, τις περισσότερες ώρες της ημέρας έχουν ανάγκη επικοινωνίας, αλλά πού να τη βρουν;!
Ο πολίτης έχει ανάγκη να αναζητήσει μια «καλημέρα», ένα «γειά σας» και όταν το βρει είναι κάτι πολύ ωραίο και ευεργετικό, για τον καθένα και στην ψυχολογία του και στο σώμα του.
Μία τέτοια μικρή κοινότητα είχε δημιουργηθεί στην παραλία της Βούλας, από χειμερινούς κολυμβητές κάθε ηλικίας και κάθε περιοχής. Αγνωστοι μεταξύ τους αλλά τόσο γνωστοί! Τους ένωνε η αγάπη για τη θάλασσα. Έτσι χωρίς να το συμφωνήσουν, χωρίς να το συννενοηθούν στήθηκε μια μικρή κοινότητα.
Συναντιόνταν τυχαία, κάθε ώρα της ημέρας, με διαφορετικούς ή και τους ίδιους ανθρώπους. Ανθρώπους που αντάλλασσαν καλημέρες, που φρόντιζαν τα ρούχα τους (όλοι για όλους), που περίμεναν τον άνθρωπο που κολυμπούσε να βγει, αν δεν υπήρχε άλλος στην παραλία. Χωρίς να το ζητήσει, χωρίς να το πει. Είναι οι άνθρωποι που όταν κάθε ημέρα πάνε στην παραλία, μαζεύουν κάθε σκουπίδι μέχρι και τις γόπες από τα τσιγάρα, από τους «βάρβαρους» που τα πετάνε κάτω.
Αυτή την όμορφη κοινότητα «γκρέμισε» ο Δήμος ΒΒΒ, όταν μία ημέρα εμφανίστηκε συνεργείο και γκρέμισε την μοναδική ομπρέλα, που τους κάλυπτε λίγο, αφαίρεσε τα παγκάκια που μπορούσες να ακουμπήσεις να βάλεις ή να βγάλεις τα ρούχα σου· να ανανάσεις και να μυρίσεις τη θάλασσα!
Έτσι, οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, σταμάτησαν να έρχονται στη θάλασσα. Ούτε για κολύμβηση, ούτε για απόλαυση, γιατί δεν μπορούν να σταθούν όρθιοι.
Αυτό είναι που έχει λυπήσει περισσότερο τους ανθρώπους που κολυμπούν το χειμώνα, γιατί γνωρίζουν καλά τι θα πει να στερείσαι κάτι που τόσο αγαπάς…
Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, όταν τα ξήλωσαν τους είπε ότι θα αντικαταστήσει την ομπρέλα και το παγκάκι, αλλά ακόμη δεν έχει φανεί κάτι.
Αννα Μπουζιάνη
Πηγή: ebdomi.com